Het monster van Essex

Voor Miekes Leesclub mocht ik weer een boek recenseren. Ik heb het boek Het monster van Essex gelezen. Vol verwachting begon ik aan dit veelgeprezen boek. En … eerlijk is eerlijk … na een traag begin werd ik ook steeds enthousiaster over dit boek. Een heerlijk verhaal over vriendschap, liefde en angst.

Waar gaat het boek over? De jonge weduwe Cora Seaborne gaat samen met haar autistische (?) zoon Francis en gezelschapsdame Martha naar Essex om fossielen te gaan zoeken. Dokter Luke Garett vindt het maar niets dat Cora Londen verlaat, maar kan haar ook niet tegenhouden. Bovendien is hij zelf druk met het uitoefenen van zijn beroep en het doen van onderzoek dat moet zorgen voor vooruitgang in de geneeskunst. Cora ontmoet in Essex dominee William Ransome en zijn gezin en hoort over het monster van Essex. Het monster van Essex zou mensen doden, kinderen verslinden en vee laten verdwijnen. Niet gehinderd door angst trekt Cora erop uit om fossielen te vinden en misschien wel het monster.

Het boek begint wat traag en het duurde echt wel even voordat ik in het verhaal zat. Er moeten nogal wat personen worden geïntroduceerd en situaties worden uitgelegd, voordat het verhaal echt van start kan gaan. De manier waarop het verhaal geschreven is, trekt je de 19e eeuw in. Door regelmatig de personages met elkaar te laten corresponderen, wordt de sfeer en de manier waarop men met elkaar omging in die tijd goed neergezet. Die schrijfstijl maakt het verhaal overigens niet traag of saai, maar is een mooie manier om van de ene scene naar de andere te gaan.

Bijna elke persoon laat in het verhaal zien met welke gevoelens hij worstelt of wat er in hem of haar omgaat. Dat maakt dit verhaal over liefde en vriendschap, maar ook over angst, interessant. Heel spannend wordt het overigens niet, want alle personen in dit boek zijn keurig opgevoed en gedragen zich (meestal) zoals dat van hen wordt verwacht. Leuk is dat Cora geen typische 19e-eeuwse dame is, maar eigenlijk een hele moderne vrouw, die leeft zoals zij dat wil.

Het verhaal is een historische roman en beschrijft mooi de tijd waarin het verhaal zich afspeelt, ook al wordt die niet letterlijk benoemd. Maar door aan te geven welke ontwikkelingen er zijn in de politiek en de geneeskunst, krijg je een aardig beeld van de 19e eeuw. De angst voor het monster van Essex die een heel dorp gijzelt, geeft een mooi beeld van een tijd waarin zonder sociale media mensen elkaar toch weten op te hitsen en bang te maken.

Je zou het een en ander kunnen opmerken over de schrijfstijl van Sarah Perry, die soms wel een heel donker, mistig beeld van Engeland weet te schetsen, maar je kan ook zeggen dat ze een fijn verhaal heeft geschreven, waarin je makkelijk wordt getrokken (je ziet de mistige, Engelse natuur voor je) en waarmee ze weet te boeien. Ik heb het verhaal met veel plezier gelezen en kan het boek dan ook van harte aanraden.

Welk boek heb jij onlangs gelezen en vind je een echte aanrader? Ik ben benieuwd!

Volg je mijn blog al? Dat kan makkelijk door te klikken op de knop VOLG onderaan of aan de zijkant van deze pagina. Gewoon doen!

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s